என்னைத் தேடி...

என்னைத் தேடி நானே புறப்பட்டிருக்கிறேன்...

எனக்குள் இருக்கும் என்னைத் தேடி... 

நான் தொலைத்துவிட்ட என்னைத் தேடி.. 

எதை அடைய விரும்பினேனோ அதை நானே தொலைத்துவிட்டு மீண்டும் அதைத் தேடும் என்னைத் தேடி...

உண்மை எது, பொய் எது என்று அறியாமல் ஏமாந்த என்னைத் தேடி...

காதலை வார்த்தைகளால் சொல்லத் தெரியாத கோழையைத் தேடி... 

பிடிக்காத வாழ்க்கையை பிடிக்கவைக்கப் போராடிய ஒரு கொடியவனைத் தேடி...

கண்முன்னாலேயே அனைத்தையும் தொலைத்துவிட்டு, தொலைந்துவிட்டதே எனப் புலம்பிக் கொண்டிருக்கும் என்னைத் தேடி...

இதோ புறப்பட்டுவிட்டேன்... 

என்னை அடைகிறேனோ இல்லையோ... என் மனக்குறைகளை கொட்டித் தீர்க்க ஆசைப்படுகிறேன்...

முகம் காட்ட மறுக்கிறேன் என்று என்னை மறுத்துவிடாதீர்கள். 

என் முகத்தை எனக்குக் காட்டவே நான் விரும்பவில்லை. 

அதை உங்களுக்கும் காண்பிக்க வேண்டாமே என்று எண்ணுகிறேன். 

அன்பைத் தேடிப் போவதா?

இலட்சியத்தைத் தேடிப் போவதா? 

இல்லை, ஒன்றுமில்லாத புதிய வாழ்க்கையை தேடிப் போவதா என்கிற குழப்பம் எனக்குள்...

இதில் என்முகத்தை எங்கே காட்டுவது?

உலகத்தில் முகமூடி என்பது பலவற்றுக்கு வசதியானது... 

புறம் பேசவும், அகம் பேசவும்...

நல்லதுக்கும் சரி, கெட்டதுக்கும் சரி...

முகமூடி மிகவும் வசதி. 

என்னோடு பயணியுங்கள். ஒரு வேளை நீங்கள் என்னை அறிந்து கொள்ள நேரிடலாம். 

நேருக்கு நேர் சந்திக்க நேரிடலாம். 

ஒரு தேநீர் அருந்திக் கொண்டே பேசலாம்...

விரும்பினால் என் மனக் குறைகளை அப்போதேனும் கேட்டுவிட்டுச் செல்லுங்கள்...

நான் ஒன்றும் அந்நியமல்ல, உங்கள் நண்பன் தான்...

முகமறியா நண்பன் தான்... 

திருடனல்ல, குருடன். 

வாழ்க்கையை தொலைத்துவிட்டு தேடும் குருடன். 

பார்வை கிடைக்கலாம். 

கிடைக்காமலும் போகலாம்...

பயணங்கள் மட்டுமாவது தொடரட்டும்....